ANTILIVERARISMO Y ANTILIVERARISMO “As minorías fan a historia do mundo, toda vez que elas encarnan, na súa minoría numérica, unha maioría de vontade e de enteireza”, Hitler
ANTILIVERARISMO Y ANTIOLIVERARISMO “O Duce sempre ten a razón”, slogan fascista
ULTRANACIONALISMO, RACISMO Y JENOFOBIA “Poderá haber no mundo centos de Estados modelos e, sen embargo, se o conservador da cultura, o ario, se extinguise, non podería subsistir cultura algunha dun nivel intelectual comparable”. Hiler
AUTORITARISMO Y MILITARISMO “Unicamente a guerra leva ó seu punto máximo de tensión todas as enerxías humanas e imprime un selo de nobreza ós pobos que posúen a valentía de enfrontarse a ela”, Mussolini
AUTORITARISMO Y MILITARISMO “O programa da política exterior do fascismo comprende unha sola palabra: expansionismo”. Mussolini
TOLITARISMO “o fascismo non ten estatutos nin regras” Mussolini
AUTORITARISMO Y MILITARISMO "Un minuto sobre o campo de batalla é mellor que toda unha vida de paz.
LIDERAZGO DE UN JEFE CARISMATICO "Poñeremos a radio ao servicio das nosas ideas e deste instrumento non debe saír palabra algunha que non responda aos nosos ideais
TOMA DE PODER DE MUSOLINI
A oportunidade chegou tras a “Marcha sobre Roma” organizada no mes de outubro de 1922. Mediante esa maniobra os fascistas pretendían forzar a dimisión do goberno constitucional e impoñer o de Mussolini. A marcha sobre Roma movilizou a miles de fascistas de todo o país que se dirixiron desde Nápoles hacia a capital. Ataviados con característicos uniformes, “Os camisas negras” foron conducidos por Mussolini que permaneceu en Milán a espera do desarroio dos acontecimentos. O xefe de Goberno, Luigi Facta, pidiu ao Xefe del Estado -o rey Víctor Manuel III- que declarase o estado de sitio para deter a marcha, pero éste se opuxo a medida. Nas razons de tal decisión posiblemente debiu pesar no temor que suscitaba no monarca o estalido dunha revolución socialista e o desencadeamento dunha guerra civil. En 1922 chegou ao poder a Mussolini. A partir de entonces o seu goberno foi simplemente nominal. Polo demás, a patronal e importantes sectores do exército, simpatizaban de forma aberta con Mussolini. No 29 de outubro o rei pideu a éste a formación dun goberno. O fascismo chegou ao poder co concurso do xefe do Estado italiano.
O ascenso ao poder de Mussolini non ocasionou de forma automática a implantación dun Estado fascista.
Mussolini Aunque convertido no primeiro ministro, gobernou durante uns meses sustentado nunha coalición de partidos (liberais, nacionalistas e católicos) dentro dos cauces constitucionales; de feito, o seu primeiro gobierno (1923) tan só contou con catro ministros fascistas. En 1924 celebraronse eleccions xenerais nun ambente de tensión e violencia. De 7 millons de votos algo mais de 4 foron para los "fasci", mentras que 3 recainron sobre a oposición. Sen embargo, aquelos obtiveron maioría gracias a unha ley electoral aprobada no 1923, según a cual o partido que obtuvise un 25 % dos votos se alzaría nunha representación dos terceiras partes da Cámara.
A SUBIDA DO PODER DE HITLER
Nas eleccions de maio de 1928 os nazis tan só obtuviron 12 escaños no Parlamento, en tanto que a esquerda alcanzaba un claro trunfo. Meses más tarde se producía o crac da Bolsa de Nova York, de dramáticas consecuencias para Alemania. A crise económica e social dio osíxeno aos nazis. Nuremberg, 1927 Nas eleccions de 1930 o Partido Nacionalsocialista contabilizoú 107 diputados que representaban a casi 6,5 millons de votos (18% do electorado), o que significaba o seu primeiro gran éxito nas urnas. Frente a eles, 4,5 millons de votantes otorgaron su confianza a los comunistas que situaron 77 diputados no Parlamento.A polarización de la vida política alemana xa era un feito. A imposibilidade de formar un goberno estable levou a celebración de outras eleccions, esta vez en xulio de 1932.
Os resultados foron aún mais alentadores para os nazis, pois o partido nazi consiguiú 230 diputados.A negativa do presidente Hindenburg ao nombrar xefe do gobierno a Hitler, forzó a una nueva convocatoria electoral. Esta vez los nazis obtuvieron 196 diputados y el presidente de la República invistió canciller a Hitler y le encargó la formación de un gobierno. El presidente Hindenburg comparte coche con Hitler.O novo gabinete configurouse como unha coalición de partidos de centro-dereita, co apoyo das forzas armadas (Von Papen, Hugenberg, Blomberg, etc). Tras formar goberno, Hitler convocou novos comicios. Días antes da sua celebración, o edificio do Parlamento alemán, o Reichstag, foi obxecto dun intencionado incendio que o destruiu (febrero de 1933). Hitler aproveitou a ocasión para responsabilizar do acto aos comunistas e socialistas polo que, mediante o Decreto para a protección do pobo e o Estado, promulgó unha serie de medidas de excepción que liquidaron a libertade de opinión, prensa e asociación, poñendo fora da ley a maior parte da oposición.
